Şeyh Şamilin kabenin üstüne çıkarılması.

**FAZILBEY** · 01 Ocak 2012, 20:22

Yıl 1870. Mekke-i Mükerreme'de , Mescid -i Haram'da bulunan ziyaretçiler tarihi bir olaya tanıklık ediyorlar. 70'li yaşlarında keskin yüz hatlarına sahip, çatık kaşlı, ciddi, vakur, başında sarığı andıran, ancak Hicaz'da pek rastlanmayan türden bembeyaz papağıyla, üzerine düşeni yapmış fakat o çok arzuladığı sonuca ulaşamamış, yine de vazifesini ifa etmiş olmanın huzuru üzerine sinmiş, hareketlerine ve duruşuna yansımış, etrafında en küçük bir işaretini emir sayan adamlarıyla, yetmiş küsur yıllık hayatını dolu dolu yaşadığı her halinden belli ak sakallı bir ihtiyar gözyaşları içinde Kâbe'yi tavaf etmektedir. Aslında Kâbe'yi yine tavaf etmek isterdi ama bu şartlarda değil. Belki müslüman bir ülkenin devlet başkanı veya görevini başarmış, hedefine ulaşmış, emaneti ehline teslim ederek son günlerini mukaddes beldelerde geçirmek, hatta nasip olursa orada can vermek, Sahabe-i Kiram'la kıyamete dek yan yana yatmak üzere gelmiş bir mücavir olarak...

Bu zat yaklaşık 10 yıl erat, 20 yıl da komutan olarak en meşhur generallerin emrindeki sayıca ve teçhizatça kendisinden kat kat üstün Rus ordularına karşı kahramanca bağımsızlık ve özgürlük mücadelesi vermiş Şeyh Şamil'den başkası değildi.

Hacılar bu efsane şahsiyeti bir kez olsun dünya gözüyle görebilmek için büyük izdihama sebep olmuşlardı. Osmanlı hac yetkilileri can kaybına ve yaralanmalara meydan vermemek için son çare olarak Şeyh Şamil'i Kâbe'nin içine soktular. Zira aşırı sevgiden kaynaklanan taşkınlık onun canını da tehlikeye atmıştı. Fakat halkın arzusu bir şekilde karşılanmalıydı. Kâbe'nin içindeki merdivenden dama çıkarılan Şamil, elini kaldırıp dudaklarını kıpırdattığında, hacılar büyük bir sevinç ve coşkuyla selama mukabele ettiler. Akabinde hançereleri yırtarcasına haykırılan tekbir nidaları Mescid -i Haram'ı çınlattı, Sefa ve Merve tepelerinde dalgalandı, Ebu Kubeys dağında yankılandı ve kim bilir nerelere ulaştı. Sanki bu rağbet ve selamlaşma ona ahirette verilecek mükafatın müjdesi gibi idi.

Şamil hac vazifesini yerine getirdi. Herkes yaşlı Kafkas kartalını misafir etmek, sohbetinde bulunmak, onunla aynı ortamı paylaşmak için adeta yarışıyordu. Aynı zamanda Mevlâna Halid -i Bağdadî'nin halifesi bir Nakşî şeyhi olan bu büyük dava adamı, mücahid ve kahraman zat, kısa süre sonra Hicaz Rufaî Şeyhi'nin kucağında, başını onun göğsüne yaslamış bir vaziyette son nefesini verecektir. O, Rasulullah'ın şaşmaz bağlısı ve sevdalısı olarak zaten hep mukaddes topraklarda ölmek ve oracığa defnedilmek istemişti. Belki de bu ölüm ve defin, onun Sünnet'e bağlılığının dünyadaki son ödülü ve taçlandırılmasıydı.

Aşağıda okuycağnız tüm bilgiler gerçektir!

Bu inanılması güç olay gerçekliştikten bir süre sonra İmam Şamil vefaat etmiş
Ve Peygamber Efendimiz Selamunaleyküms. Ailesi'nin bulunduğu kabristana defin edilmiştir!

Hz. Muhammed(SelamunaleykümV) 'in huzurunda bir çeçen başlarında beyaz sarıkları olan
bir ziyaretçi grubu, yaklaşık yüz metre ileride tahtrevanı yere koydular.
Tahtrevandan güçlükle inen nur yüzlü bir ihtiyar. diz çöküp oturdu. önce
ellerini açarak dua etti. sonra yüzü koyun yere kapandı. toprağı öptü.

Bembeyaz olmuş sakalı ile kalabalığın önünde sürüne sürüne ilerlemeye başladı.
dikkatle dinleyenler, onun durmadan salavat getirdiğini ve bir ilahiyi tekrar
tekrar söylediğini duyabiliyordu. Gözlerinden yağmur gibi sakalına dökülen
yaşlar, toza toprağa karışmış,süt beyazındaki sakalı yavaş yavaş toprak
rengine dönüyordu.

İyice yaklaştığını hissedince, saygı dolu bir ses tonu ile,
"Esselamu Aleyke Ya Resulullah!..."

"Esselamu Aleyke Ya HabibAllah(c.c.)(c.c.)!..." kelimelerini tekrarlamaya başladı. Yavaş
yavaş ilerledi ve Hz. Muhammed (a.s.m.)'in mübarek kabr-i şerif'inin kapısı
önünde durdu bir kere daha selam verdi.

"Esselamu Aleyke Ya Resulullah!..."
Sonra kapının eşiğini öptü, kokladı. kapı açıldı sürünme vaziyetini hiç
bozmadan gitti ve mübarek kabr-i şerif'inin ayak ucunda durdu. Tekrar selam
verdi...

Arkasından geleen 70 kişi ve o an orada bulunan herkes Hz. Muhammed
(a.s.m.)'in bu selama karşılık verdiğini duyunca ürperdiler. bir titreme
nöbeti tutmuştu hepsini. iki emektar türbedar dahi hayretler içinde idi. Böyle
bir şeyi ne görmüşler nede duymuşlardı. Biri, arkadaşına sessizce sordu!

Kim ola ki bu mübarek zat?
Diğer türbedar, bu soruyu duymadı,aklı fikri yaşlı adamda idi. ona kilitlenen
gözleri en küçük hareketini bile kaçırmadan takip ediyordu.

Yaşlı adam, arkasında diz çökmüş gençlerden birisine işaret etti. Biraz sonra,
kendisine uzatılan kılıcı aldı.

Titreyen elleriyle kılıcı kabzasından tuttu, öptü ve kabr-i şerif'in yanına
edeple bıraktı. sonrada başını yere eğdi, gözünden yaşlar akarak mahçup bir
tavırlaya ResulAllah(c.c.)(c.c.) ! işte kılıcım ! onu sana teslim ediyorum,

Kafkasya'yı düşman işgalinden kurtarmak için hayatım boyunca mücadele ettim.
islam dinini yaymak için çok uğraştım. ama elimden ancak bu kadarı geldi.
Benden razı ol, şefaatinden mahrum bırakma Ya ResulAllah(c.c.)(c.c.)! dedi

Sonra ResulAllah(c.c.)(c.c.) (a.s.m.) 'in mübarek kabirlerinin ayak ucuna kapandı ve
hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı. Türbedarlar, merak içinde sorularının
cevabını ararken, yine kendisi gibi yaşlı bir zat geldi, hıçkırarak ağlamaya
devam eden adamı omuzlarından tutarak "ey Allah(c.c.)(c.c.) (c.c.) 'ın sevgili kulu şamil
kalk artık...

Türbedarlar bu müberek zatın kim olduğunu öğrenmişlerdi şamil ha ! tahmin
etmeliydik

Bu olay mekke ve medine yi ayağa kaldırmaya yetmiş ve tüm Müslümanlar Şeyh
Şamil'i (imam şamil'i) görmek istiyor hayır dualarında kendilerine de yer
vermesini istiyorlardı.

Halkı sakinleştiremeyen arap emirleri bir çare
buldular ve şamil kabe-i muazzama'nın üzerine çıkarıldı!

İşte size çeçenlerin bağamsızlığa asla pes etmiyor olmalarının yegane sebebi!

Türkiye Cumhuriyetin'in Çeçenistan'a ve Çeçenlere olan desteği ve bağı ibretliktir Allah(c.c.)(c.c.) c.c. Razı Olsun Ülkemizden ve İnsanlarımızdan Allah(c.c.)(c.c.) Gönül Bağımızı Bozmasın İnşaAllah(c.c.)(c.c.)! (Amin)

_________________

**Necmi** · 01 Ocak 2012, 21:22

Ne güzel bir paylaşım duygu yoğunluğunda okudum Rabbim razı olsun

**FAZILBEY** · 01 Ocak 2012, 21:26

amin..
yeni öğrendim kendisi mevlana halıd in talebesiymiş bizzat müceddidden ders almış..

**Necmi** · 01 Ocak 2012, 21:48

MaşaAllah..

**سكوت** · 25 Ocak 2012, 16:00

Ne muazzam bir teslimiyet....
Duygulanmamak elde değil

değerli paylaşımınız için

01 Ocak 2012, 20:22	#1
FAZILBEY Kardeş Üyelik tarihi: 08 Nisan 2011 Mesajlar: 455 Ettiği Teşekkürler: 300 269 Mesajı 432 Teşekkür Aldı	Şeyh Şamilin kabenin üstüne çıkarılması. Yıl 1870. Mekke-i Mükerreme'de , Mescid -i Haram'da bulunan ziyaretçiler tarihi bir olaya tanıklık ediyorlar. 70'li yaşlarında keskin yüz hatlarına sahip, çatık kaşlı, ciddi, vakur, başında sarığı andıran, ancak Hicaz'da pek rastlanmayan türden bembeyaz papağıyla, üzerine düşeni yapmış fakat o çok arzuladığı sonuca ulaşamamış, yine de vazifesini ifa etmiş olmanın huzuru üzerine sinmiş, hareketlerine ve duruşuna yansımış, etrafında en küçük bir işaretini emir sayan adamlarıyla, yetmiş küsur yıllık hayatını dolu dolu yaşadığı her halinden belli ak sakallı bir ihtiyar gözyaşları içinde Kâbe'yi tavaf etmektedir. Aslında Kâbe'yi yine tavaf etmek isterdi ama bu şartlarda değil. Belki müslüman bir ülkenin devlet başkanı veya görevini başarmış, hedefine ulaşmış, emaneti ehline teslim ederek son günlerini mukaddes beldelerde geçirmek, hatta nasip olursa orada can vermek, Sahabe-i Kiram'la kıyamete dek yan yana yatmak üzere gelmiş bir mücavir olarak... Bu zat yaklaşık 10 yıl erat, 20 yıl da komutan olarak en meşhur generallerin emrindeki sayıca ve teçhizatça kendisinden kat kat üstün Rus ordularına karşı kahramanca bağımsızlık ve özgürlük mücadelesi vermiş Şeyh Şamil'den başkası değildi. Hacılar bu efsane şahsiyeti bir kez olsun dünya gözüyle görebilmek için büyük izdihama sebep olmuşlardı. Osmanlı hac yetkilileri can kaybına ve yaralanmalara meydan vermemek için son çare olarak Şeyh Şamil'i Kâbe'nin içine soktular. Zira aşırı sevgiden kaynaklanan taşkınlık onun canını da tehlikeye atmıştı. Fakat halkın arzusu bir şekilde karşılanmalıydı. Kâbe'nin içindeki merdivenden dama çıkarılan Şamil, elini kaldırıp dudaklarını kıpırdattığında, hacılar büyük bir sevinç ve coşkuyla selama mukabele ettiler. Akabinde hançereleri yırtarcasına haykırılan tekbir nidaları Mescid -i Haram'ı çınlattı, Sefa ve Merve tepelerinde dalgalandı, Ebu Kubeys dağında yankılandı ve kim bilir nerelere ulaştı. Sanki bu rağbet ve selamlaşma ona ahirette verilecek mükafatın müjdesi gibi idi. Şamil hac vazifesini yerine getirdi. Herkes yaşlı Kafkas kartalını misafir etmek, sohbetinde bulunmak, onunla aynı ortamı paylaşmak için adeta yarışıyordu. Aynı zamanda Mevlâna Halid -i Bağdadî'nin halifesi bir Nakşî şeyhi olan bu büyük dava adamı, mücahid ve kahraman zat, kısa süre sonra Hicaz Rufaî Şeyhi'nin kucağında, başını onun göğsüne yaslamış bir vaziyette son nefesini verecektir. O, Rasulullah'ın şaşmaz bağlısı ve sevdalısı olarak zaten hep mukaddes topraklarda ölmek ve oracığa defnedilmek istemişti. Belki de bu ölüm ve defin, onun Sünnet'e bağlılığının dünyadaki son ödülü ve taçlandırılmasıydı. Aşağıda okuycağnız tüm bilgiler gerçektir! Bu inanılması güç olay gerçekliştikten bir süre sonra İmam Şamil vefaat etmiş Ve Peygamber Efendimiz Selamunaleyküms. Ailesi'nin bulunduğu kabristana defin edilmiştir! Hz. Muhammed(SelamunaleykümV) 'in huzurunda bir çeçen başlarında beyaz sarıkları olan bir ziyaretçi grubu, yaklaşık yüz metre ileride tahtrevanı yere koydular. Tahtrevandan güçlükle inen nur yüzlü bir ihtiyar. diz çöküp oturdu. önce ellerini açarak dua etti. sonra yüzü koyun yere kapandı. toprağı öptü. Bembeyaz olmuş sakalı ile kalabalığın önünde sürüne sürüne ilerlemeye başladı. dikkatle dinleyenler, onun durmadan salavat getirdiğini ve bir ilahiyi tekrar tekrar söylediğini duyabiliyordu. Gözlerinden yağmur gibi sakalına dökülen yaşlar, toza toprağa karışmış,süt beyazındaki sakalı yavaş yavaş toprak rengine dönüyordu. İyice yaklaştığını hissedince, saygı dolu bir ses tonu ile, "Esselamu Aleyke Ya Resulullah!..." "Esselamu Aleyke Ya HabibAllah(c.c.)(c.c.)!..." kelimelerini tekrarlamaya başladı. Yavaş yavaş ilerledi ve Hz. Muhammed (a.s.m.)'in mübarek kabr-i şerif'inin kapısı önünde durdu bir kere daha selam verdi. "Esselamu Aleyke Ya Resulullah!..." Sonra kapının eşiğini öptü, kokladı. kapı açıldı sürünme vaziyetini hiç bozmadan gitti ve mübarek kabr-i şerif'inin ayak ucunda durdu. Tekrar selam verdi... Arkasından geleen 70 kişi ve o an orada bulunan herkes Hz. Muhammed (a.s.m.)'in bu selama karşılık verdiğini duyunca ürperdiler. bir titreme nöbeti tutmuştu hepsini. iki emektar türbedar dahi hayretler içinde idi. Böyle bir şeyi ne görmüşler nede duymuşlardı. Biri, arkadaşına sessizce sordu! Kim ola ki bu mübarek zat? Diğer türbedar, bu soruyu duymadı,aklı fikri yaşlı adamda idi. ona kilitlenen gözleri en küçük hareketini bile kaçırmadan takip ediyordu. Yaşlı adam, arkasında diz çökmüş gençlerden birisine işaret etti. Biraz sonra, kendisine uzatılan kılıcı aldı. Titreyen elleriyle kılıcı kabzasından tuttu, öptü ve kabr-i şerif'in yanına edeple bıraktı. sonrada başını yere eğdi, gözünden yaşlar akarak mahçup bir tavırlaya ResulAllah(c.c.)(c.c.) ! işte kılıcım ! onu sana teslim ediyorum, Kafkasya'yı düşman işgalinden kurtarmak için hayatım boyunca mücadele ettim. islam dinini yaymak için çok uğraştım. ama elimden ancak bu kadarı geldi. Benden razı ol, şefaatinden mahrum bırakma Ya ResulAllah(c.c.)(c.c.)! dedi Sonra ResulAllah(c.c.)(c.c.) (a.s.m.) 'in mübarek kabirlerinin ayak ucuna kapandı ve hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı. Türbedarlar, merak içinde sorularının cevabını ararken, yine kendisi gibi yaşlı bir zat geldi, hıçkırarak ağlamaya devam eden adamı omuzlarından tutarak "ey Allah(c.c.)(c.c.) (c.c.) 'ın sevgili kulu şamil kalk artık... Türbedarlar bu müberek zatın kim olduğunu öğrenmişlerdi şamil ha ! tahmin etmeliydik Bu olay mekke ve medine yi ayağa kaldırmaya yetmiş ve tüm Müslümanlar Şeyh Şamil'i (imam şamil'i) görmek istiyor hayır dualarında kendilerine de yer vermesini istiyorlardı. Halkı sakinleştiremeyen arap emirleri bir çare buldular ve şamil kabe-i muazzama'nın üzerine çıkarıldı! İşte size çeçenlerin bağamsızlığa asla pes etmiyor olmalarının yegane sebebi! Türkiye Cumhuriyetin'in Çeçenistan'a ve Çeçenlere olan desteği ve bağı ibretliktir Allah(c.c.)(c.c.) c.c. Razı Olsun Ülkemizden ve İnsanlarımızdan Allah(c.c.)(c.c.) Gönül Bağımızı Bozmasın İnşaAllah(c.c.)(c.c.)! (Amin) _________________ Share Share this post on Digg Del.icio.us Technorati Twitter Necmi, سكوت ve mahgum bunu beğendiler.

01 Ocak 2012, 21:22	#2
Necmi Admin Üyelik tarihi: 03 Şubat 2008 Bulunduğu yer: Bartın Mesajlar: 3.558 Ettiği Teşekkürler: 2.584 2.138 Mesajı 4.156 Teşekkür Aldı	Ne güzel bir paylaşım duygu yoğunluğunda okudum Rabbim razı olsun Share Share this post on Digg Del.icio.us Technorati Twitter سكوت bunu beğendi. __________________ ALLAH'ım Bana senin sevgini, seni sevenin sevgisini, senin sevgine ulaştıracak olan her sevgiyi nasip eyle Amin “Ey Rabbim! Bana bir hikmet bahşet ve beni salih kimseler arasına kat.” Şu'arâ 83

01 Ocak 2012, 21:26	#3
FAZILBEY Kardeş Üyelik tarihi: 08 Nisan 2011 Mesajlar: 455 Ettiği Teşekkürler: 300 269 Mesajı 432 Teşekkür Aldı	amin.. yeni öğrendim kendisi mevlana halıd in talebesiymiş bizzat müceddidden ders almış.. Share Share this post on Digg Del.icio.us Technorati Twitter سكوت bunu beğendi.

01 Ocak 2012, 21:48	#4
Necmi Admin Üyelik tarihi: 03 Şubat 2008 Bulunduğu yer: Bartın Mesajlar: 3.558 Ettiği Teşekkürler: 2.584 2.138 Mesajı 4.156 Teşekkür Aldı	MaşaAllah.. Share Share this post on Digg Del.icio.us Technorati Twitter سكوت bunu beğendi. __________________ ALLAH'ım Bana senin sevgini, seni sevenin sevgisini, senin sevgine ulaştıracak olan her sevgiyi nasip eyle Amin “Ey Rabbim! Bana bir hikmet bahşet ve beni salih kimseler arasına kat.” Şu'arâ 83

25 Ocak 2012, 16:00	#5
سكوت Sükut gölgesinde giz ol. Üyelik tarihi: 02 Ekim 2010 Mesajlar: 1.687 Ettiği Teşekkürler: 899 1.087 Mesajı 2.121 Teşekkür Aldı	Ne muazzam bir teslimiyet.... Duygulanmamak elde değil değerli paylaşımınız için Share Share this post on Digg Del.icio.us Technorati Twitter __________________ Bakmayı bilmeyen göz görmeyi neylesin. Hissetmeyen yürek ruhu neylesin. Aklını sükut ettirmiş beyin düşünmeyi neylesin Yaradanını tanımayan kul insanlığını varsın terk etsin. Sükut .... Susmak ; Mânâ EksikLiğinden DeğiL, BeLki Mânâ'nın DerinLiğindendir ..! Hz. Mevlana

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Türkiye'deki Evliyaların Kabirlerinin Bulunduğu Şehirler.	Necmi	İz Bırakanlar	3	06 Eylül 2011 16:13
İdam TÖrenİ Ve Yan Yana 47 Sehpa	Necmi	İbretli Makaleler	0	25 Şubat 2008 01:21